نمىرود ولى مطمئن است مىتواند به يكى از ميقاتها مانند جحفه يا قرن المنازل برود و از آنجا احرام ببندد ، در اين صورت وى مىتواند در فرودگاه وطن خود احرام را نذر نموده ، و يا ميانهء راه در داخل هواپيما قبل از رسيدن به ميقات با نذر احرام ببندد ، و نيز مىتواند پس از رسيدن به جده به يكى از ميقاتها رفته و از آنجا احرام ببندد . صورت سوّم - مكلف بدون اينكه با نذر احرام ببندد - چه در فرودگاه وطن خود و چه در وسط راه پيش از رسيدن به ميقات - به جدّه برسد ، و در آنجا معلوم شود كه رفتن به ميقات به هر دليلى مانند كمبود وقت و يا جلوگيرى حكومت و يا هر علّت ديگر ممكن نيست ، در اين صورت لازم است با نذر از جدّه احرام ببندد ، و اين احرامش صحيح است . صورت چهارم - اگر مسافر مىداند كه پس از رسيدن به جدّه ، براى وى به هر دليلى امكان رفتن به ميقات و احرام بستن از آنجا ميسّر نخواهد بود ، در اين صورت واجب است كه با نذر از فرودگاه وطنش يا در داخل هواپيما در ميانهء راه و قبل از رسيدن به ميقات احرام ببندد . احرام بستن با نذر از جدّه وظيفهء مضطر است ؛ بنابراين تا هنگامى كه مكلّف بتواند از ميقات و يا با نذر قبل از ميقات احرام ببندد ، نوبت به آن نمىرسد . البته ، اگر از روى غفلت و نادانى وظيفه‌اش را انجام نداده و به جدّه برسد و در عين حال نتواند به ميقات بازگردد ، وظيفه‌اش اين است كه با نذر از جده احرام ببندد ، و احرامش صحيح است . مسأله 217 - اگر شخصى با علم به اينكه پس از رسيدن به جده